معافیت از خدمت سربازی هم کار یاد بگیرید، هم حقوق بگیرید و هم از خدمت سربازی معاف شوید	سریال دوستان Friends امکان نداره این سریال را ببینید و از خنده روده بر نشید
X تبلیغات در بلاگ اسکای

:: آرزوی ماشینی

چند روز پیش این مطلب رو تو یک ویژه نامه خوندم و حیفم اومد اینجا ننویسم، یک طنز باحال در عین حال حقیقتی تلخ پیشنهاد میکنم چند دقیقه وقتتون رو صرف خوندن این مطلب کنید و مثل من به یک چیز پی خواهید برد که برداشتتون رو در نظرات بنویسید یاحق... آرزوی ماشینی ------------------- دریک روز لطیف پاییزی که باد زوزه کنان با برگ درختان سخن می گفت! وهمه جای خیابان پر ازدود وغباری لطیف بود وصدای لطیف ماشین ها گوش آدمیزاد را کر می کرد وخلاصه همه چیز لطیف بود. من به همراه پدر وبرادرکوچکترم در حال رفتن به خانه نوه شوهر عمه مرحوم پدرم بودیم! طبق معمول به گفته پدر،برای اینکه ورزشی هم کرده باشیم وبه عقیده من وبرادرم به دلیل بی پولی، در پیاده رو قدم میزدیم ومیرفتیم،در همین هنگام ناگهان برادرم که از روی خستگی نای رفتن رانداشت فریاد زد: ای ددم وای خسته شدیم از بس راه رفتیم. چرااین همه آدم ماشین دارند ولی ما نداریم؟ پدر با خونسردی لطیفی گفت:ناراحت نشو پسرجان همین یک مدت کوتاه را تحمل کنید بزودی ماهم صاحب یک ماشین مدل بالای آخرین سیستم می شویم! من با تعجب لطیفی پرسیدم:چطوری؟ مگرچنین چیزی ممکن است؟ پدر گفت خیلی را حت پسرجان! به تازگی از شوهرعمه من به این نوه ارث ومیراث زیادی رسیده است، بعید نیست که دری به تخته بخورد واز آنجا که ما نسبت خانوادگی باهم داریم ایشان بخش کوچکی از این اموال را به ما بدهد ومن بلافاصله با آن پول یک ماشین مدل بالای خوشگل میخرم. بعد هردوی شما را سوار میکنم وهرکجا که دلتان خواست می برم.اما شما باید مواظب باشید که زیاد داخل ماشین باهم دعوا نکنید تا حواس من پرت نشود.اینقدر مثل ندید بدید ها با دستگیره های در باز نکنید. هی شیشه های ماشین را بالا وپایین نکشید،خراب میشود... چرا اینقدر وول میخورید؟ آرام باشید... صدای پخش ماشین را زیاد نکنید!سرم رفت!چه خبرتان است!چرااینقدر سر جلو عقب نشتن دعوا میکنید؟اصلا یکی تان  بیایید وجلو کنار من بنشینید.مگر فرقی میکند که هی بهم می پرید!آرام باشید سرم رفت.اصلا ما لیاقت ماشین شخصی سوار شدن راندارید.مثل سگ وگربه بر سراینکه کی جلو و کی عقب بنشیند افتاده اید به جان هم!اصلا حالا که اینطوراست  هردوتان را پیاده میکنم... عصابم را خرد کردید ...الان آنقدر می زنمتان که یادبگیرید توی ماشین نباید باهم دعوا کنید وحواس راننده را به هم نریزید...یاالله پیاده شوید. وبعد پدر با یک شاخه چوب که از درخت کنار پیاده روکنده بود،مارا تا خانه نوه شوهرعمه مرحومش دنبال کرد! به قلم احمد عرب لو نوشته شده درمجله خانواده نگهبان شماره هفتم/پاییزسال1387

00:03 AM | اسمان | گــــــاه نوشته | نظرات [2]

:: اس ام اس ۳

بخش سوم اس ام اس های فارسی سری سوم اس ام اس های سایت   نام این سری اس ام اس ها را اس ام اس های پروانه ای گذاشتم    اس ام اس جالب لبخندهایش به حالت تعلیق درامده.ازوقتی تکرارشادی هایش راحلق اویزکرده

4:40 PM | اسمان | +اس ام اس | نظرات [0]

:: کد پروانه در وبلاگ

کد جدید جاوا اسکریپت با قرار دادن این کد در وبلاگ خود ، پروانه ای شبیه به پروانه بالا ولی با اندامی ظریف تر در وبلاگ شما به پرواز در خواهد آمد ، حتما برای امتحان هم که شده از این کد استفاده کنید بسیار جذاب و بیننده پسند میباشد ، و باعث شگفت زدگی بینندگان شما خواهد شد

4:28 PM | اسمان | +کدهای جاوا | نظرات [1]

:: حرف دلم

برام زمانهایی وجود داره که نسبت به همه چیز دچار تردید و شک می شم. همیشه فکر می کنم که در زندگی هیچ چیز جز لحظه ای از زمان که در اون قرار دارم، قطعیت نداره و با این همه وقتی دچار تردید می شم، حتی نسبت به اون لحظه ای از زمان که در اون هم قرار دارم، به شک می افتم. نکنه من خوابم؟ نکنه این فقط یه رویاست؟ پلکهامو محکم تر باز و بسته می کنم و حتی سعی می کنم که کلمه ای رو بلند ادا کنم، تا بهم اثبات بشه که من خودم هستم و دچار توهم نشدم و بودن من چقدر ساده در بهم زدن پلکی اثبات می شه!  گاهی می شینم و زمانهایی از عمرمو که به اجبار از دستم بیرون کشیدن، حساب می کنم و حتی لحظاتی که خودم بر بادشون دادمو، به لیستم اضافه می کنم تا ببینم در این سالها چه نتیجه ای از بودنم گرفتم. همیشه از اینکه در یک چرخه بسته گرفتار بشم، می ترسیدم و نمی دونم چرا امروز این قدر احساس می کنم، دقیقا همون چیزی که ازش می ترسیدم، بر سرم اومده! انگار فقط همه چیز داره تکرار و تکرار می شه. با خودم تصمیم می گیرم، حرفهای نگفتنی رو که خوبه، حتی حرفهای گفتنی رو هم جایی در درونم دفن کنم. گوشهای بسته، میل به گفتنو از بین می برن! فقط کافیه به همه یه لبخند احمقانه که نشونه خوب بودنمه تحویل بدم، تا مجبور نباشم در هر لحظه چیزی رو اثبات کنم. از اثبات کردن خسته ام. بیش از همه، از اینکه همیشه می خوام، خودمو به خودم اثبات کنم، خسته ام! حتی از خستگی ها هم خسته ام. می خوام خستگی ها و مفاهیم خستگی زا رو با هم رها کنم. منی که دایم با لبه تیز کاغذ دستمو می برم، چطور می خوام با مفاهیم نازکی که از هر سوش بلغزی، به ورطه خطرناکی می افتی، کنار بیام و خودمو دچار دردسر های بزرگتری نکنم؟! دیروز بهش گفتم، می خوام "هیچ کس" باشم و در "هیچ کجا آباد" زندگی کنم. می خوام هویتمو فراموش کنم و دیگه اینی که هستم نباشم. حتی نمی خوام یکی دیگه باشم. فقط می خوام باشم ولی هیچکی باشم! هیچکی ای که دنیاش با آدمها محدود نمی شه و تنها نیازش هیچ چیزه! آره، چقدر هیچ کس بودن و شاید هم هیچ کس نبودن و زندگی در هیچ کجا آباد چیز خوبیه!! فقط ای کاش می شد..    منبع    http://mahi-siyahe-kocholo.blogsky.com

3:41 PM | اسمان | گــــــاه نوشته | نظرات [0]